Üç yaşında anadan öksüz kalan Emir, zor bir çocukluk geçirdi. Babası Mustafa Sarıgül, yeniden evlenerek Ömer adında yeni bir çocuk sahibi oldu. Bu durum, Emir için büyük bir travma kaynağı oldu. Öksüz kalan Emir, baba evinden anneannesinin evine gönderildi ve böylece yaşadığı acı dolu süreç başladı.
Emir’in annesi, genç yaşta vefat etti ve bu kayıptan sonra geride bıraktığı miras, dedesi aracılığıyla Mustafa Sarıgül‘ün kontrolüne geçti. Emir, yıllardır bu duruma içerleyerek büyüdü. “Babam, annemin servetinin üstüne kondu” düşüncesiyle içsel bir huzursuzluk taşıyor. Bu durum, onun babasıyla olan ilişkisini derinlemesine etkiledi.
Baba ile hesaplaşmakta zorluk çeken Emir, bu duygularını önce gizli bir şekilde, sonra ise açıkça üvey kardeşi Ömer‘e yansıtmaya çalıştı. Psikolojik açıdan son derece derin yaralar açan bu ilişki, Emir’in ruh halini olumsuz yönde etkiledi. Haftada üç gün terapiye gitmesine rağmen, duygusal yaralarına çare bulamadı.
Emir’in içinde bulunduğu derin “baba” sorunu, hem manevi hem de maddi boyutlarıyla karmaşık bir yapı oluşturuyor. Manevi sorunlarını çözemedikçe, maddi konularda da zorluk yaşıyor. Yıllar süren içsel çatışmalar, toplum içinde negatif bir imaj oluşturmasına sebep olmuş olabilir. Bu antipatik tutumlar, belki de halledilmemiş sorunların bir yansımasıdır.
Şu an için Sarıgül ailesi çökerken, Emir de yıllardır içte biriken travmalarının ve acılarının hesabını görmeye çalışıyor. Dışlanmışlığın ve çekişmelerin getirdiği duygusal yüklerle mücadele ederken, hayatında büyük bir değişim yaşamak üzere. Bu noktada Emir’e dikkat etmek gerekiyor; çünkü yaşadığı süreçlerle birlikte, içindeki acıları dışa vurma yolculuğuna çıkmış durumda.
